Eetbaar en gewaardeerd als consumptievis, maar grote rifbaarzen kunnen in sommige tropische gebieden ciguateratoxinen bevatten; eet geen grote exemplaren waar ciguatera bekend is.
Culinaire kwaliteit / 5
4
Gevarenniveau
Ongevaarlijk
Gebruikelijke observatiediepte
3–30 m
Levensduur (jaren)
40
Gedrag
Meestal solitair en territoriaal; overdag rust hij dicht bij een rifschuilplaats en jaagt hij vooral in de schemering en 's nachts. Volwassen dieren kunnen paaigroepen vormen.
Observatiezones
Koraalrif, rifhelling, lagune, geul, koraalkop en rotsspleet; soms nabij rifwanden.
Voedsel
Een carnivore hinderlaagjager die zich voornamelijk voedt met vissen, schaaldieren en koppotigen.
Voortplanting
Eierleggend
Herkenningskenmerken
Robuuste, hooggebouwde tandbaars met een grote bek. Het licht grijsbruine lichaam heeft dichte donkerbruine veelhoekige vlekken en marmertekening, vaak als een onregelmatig honingraatpatroon; meerdere vage donkere verticale banden kunnen zichtbaar zijn.
Vergelijkbare soorten
Kan worden verward met de bruinmarmeren tandbaars (Epinephelus fuscoguttatus), die doorgaans grotere en duidelijkere donkere vlekken heeft. Epinephelus polyphekadion vertoont meestal fijnere veelhoekige marmering en een sterker netvormig patroon.
Benaderingsregels
Benader langzaam en rustig, en blokkeer de vluchtroute of toegang tot de schuilplaats niet. Houd ten minste 2–3 m respectvolle afstand, vermijd herhaald flitsen en voer of raak het dier nooit aan.
Bescherming
Door de IUCN geclassificeerd als gevoelig. Niet opgenomen in de CITES-bijlagen. Paaigroepen zijn bijzonder kwetsbaar voor visserijdruk; vermijd verstoring en steun de bescherming van deze locaties.
