Found in estuarine and coastal waters, often in muddy or sandy substrates.
Verspreiding
Native to the western Atlantic, from New Jersey to Argentina.
Beschermingsstatus
Niet bedreigd
Consumptie
Eetbaar en zeer gewaardeerd als zeevrucht. Goed verhitten; eet alleen exemplaren die veilig zijn behandeld en bewaard, en vermijd deze soort bij een allergie voor schaaldieren of schelpdieren.
Culinaire kwaliteit / 5
4
Gevarenniveau
Ongevaarlijk
Gebruikelijke observatiediepte
?–30 m
Levensduur (jaren)
2
Gedrag
Overwegend nachtactief en bodembewonend. Overdag graaft de soort zich vaak in zacht sediment in of rust erop, en ’s nachts wordt zij actiever. Jonge dieren zijn sterk verbonden met ondiepe estuariene opgroeigebieden; volwassen dieren trekken verder uit de kust om te paaien.
Observatiezones
Zand, slikplaten, slibbige zeebodem, zeegrasvelden, estuaria, kwelderranden, mangroven en ondiep kustwater; geen rif- of openwatersoort.
Voedsel
Een omnivore bodemdiereter die detritus, microalgen, organische deeltjes, kleine wormen, kleine kreeftachtigen en andere zeer kleine bodemongewervelden eet.
Voortplanting
Eierleggend
Herkenningskenmerken
Een bleke, doorschijnende tot witachtige garnaal, vaak met een licht blauwige of groenige tint. De soort heeft een lang, slank, getand rostrum en lange antennen. Het lichaam mist de opvallende donker roodbruine zijgroeven die kenmerkend zijn voor bruine garnalen.
Vergelijkbare soorten
Wordt vaak verward met de bruine garnaal, Penaeus aztecus, en de roze garnaal, Farfantepenaeus duorarum. P. aztecus is doorgaans donkerder en heeft kenmerkende donker roodbruine zijgroeven; F. duorarum is meestal rozer en sterker getekend. Nauwkeurige identificatie kan onderzoek van het rostrum en de voortplantingsstructuren vereisen.
Benaderingsregels
Nader langzaam en blijf vrij van het sediment om te voorkomen dat de garnaal wordt bedolven of gestrest. Niet aanraken, verzamelen, opjagen of voeren. Gebruik zo weinig mogelijk licht en vermijd herhaald flitsen van dichtbij, vooral ’s nachts.
Bescherming
Wereldwijd door de IUCN beoordeeld als „niet bedreigd”. De soort staat niet op CITES vermeld. Deze wereldwijde beoordeling vervangt geen regionale regels voor beheer, habitatbescherming of oogst.