Eetbaar, maar grote rifmurenen kunnen ciguateratoxinen ophopen. Consumptie wordt daarom beter vermeden in gebieden met een bekend ciguaterarisico.
Culinaire kwaliteit / 5
3
Gevarenniveau
Gevaarlijk
Gebruikelijke observatiediepte
5–30 m
Gedrag
Meestal solitair en voornamelijk nachtactief. Overdag rust zij met de kop uit haar schuilplaats, terwijl zij 's nachts actief jaagt; soms jaagt zij samen met tandbaarzen.
Observatiezones
Rif, rifwand, lagune, zeestraat, koraalpuin en spleten; soms bij rifgebonden wrakken.
Voedsel
Een roofdier dat zich voedt met vissen, kreeftachtigen en koppotigen.
Voortplanting
Eierleggend
Herkenningskenmerken
Een zeer grote, robuuste murene met een geelbruin tot bruin lichaam dat dicht bedekt is met donkerbruine of zwarte vlekken en marmering, wat een luipaardachtig patroon geeft. De kop is breed, met een grote bek en opvallende tanden.
Vergelijkbare soorten
Wordt vaak verward met de honingraatmurene (Gymnothorax favagineus). Die soort heeft gewoonlijk grotere, verder uit elkaar staande, honingraatvormige donkere vlekken op een lichtere ondergrond; de reuzenmurene is doorgaans fijner en dichter gevlekt.
Benaderingsregels
Houd een respectvolle afstand, bij voorkeur minstens 2–3 m wanneer mogelijk. Steek nooit handen in de buurt van holen, blokkeer geen vluchtroute, raak het dier niet aan en voer het niet. Vermijd herhaald flitsen van dichtbij; een beet van deze grote soort kan ernstig letsel veroorzaken.
Bescherming
Wereldwijd beoordeeld als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN. De soort staat niet op CITES; vermijd verstoring en steun de bescherming van rifhabitats.
