Récifs coralliens et rocheux, généralement près des abris, crevasses et surplombs.
Verspreiding
Indo-Pacifique tropical, y compris la mer d'Andaman et les eaux thaïlandaises.
Beschermingsstatus
Niet bedreigd
Consumptie
Eetbaar en in delen van het verspreidingsgebied commercieel bevist. Net als bij andere rifbaarzen kan in sommige gebieden risico op ciguateravergiftiging bestaan; volg actuele gezondheidsadviezen voor zeevruchten.
Culinaire kwaliteit / 5
3
Gevarenniveau
Ongevaarlijk
Gebruikelijke observatiediepte
10–60 m
Gedrag
Meestal solitair en gebonden aan schuilplaatsen op het rif. Het is een hinderlaagroofdier dat vaak bij gaten, spleten of richels rust en actiever wordt rond zonsopkomst en zonsondergang.
Observatiezones
Koraalrif, rotsrif, lagune, rifhelling, rifwand, richels en spleten.
Voedsel
Vooral kleine vissen en schaaldieren; hij kan ook andere bewegelijke bodemgebonden ongewervelden eten.
Voortplanting
Eierleggend
Herkenningskenmerken
Een kleine, gedrongen tandbaars met een lichtgrijs, bruinachtig of roodachtig lichaam, meestal met ongeveer vijf donkere verticale banden. Een opvallende zwartachtige vlek achteraan op het stekelige deel van de rugvin is een belangrijk kenmerk.
Vergelijkbare soorten
Deze soort kan worden verward met andere kleine Indo-Pacifische tandbaarzen. De honingraattandbaars, Epinephelus merra, heeft een dicht honingraatpatroon in plaats van brede donkere banden; de oranjegevlekte tandbaars, Epinephelus coioides, heeft veel oranjebruine vlekken en wordt veel groter.
Benaderingsregels
Nader langzaam en houd de vluchtroute en schuilplaats vrij. Raak het dier niet aan, jaag het niet op, drijf het niet in een hoek en voer het niet. Bewaar een respectvolle afstand; gebruik flitslicht spaarzaam en nooit herhaaldelijk van dichtbij.
Bescherming
Wereldwijd door de IUCN beoordeeld als niet bedreigd. Hoewel de soort niet op CITES staat, kunnen rifhabitats en lokale tandbaarsbestanden door visserijdruk worden beïnvloed; steun duurzame herkomst en rifbescherming.
