Kustwateren, meestal met zandige of modderige bodems
Verspreiding
Westelijke Atlantische Oceaan: van Zuid-New England tot Argentinië
Beschermingsstatus
Niet bedreigd
Consumptie
Eetbaar, maar doorgaans niet aanbevolen als viskeuze; roggen kunnen verontreinigende stoffen ophopen en moeten, indien geconsumeerd, verantwoord worden verkregen.
Culinaire kwaliteit / 5
3
Gevarenniveau
Voorzichtigheid
Gebruikelijke observatiediepte
1–30 m
Levensduur (jaren)
13
Gedrag
Meestal solitair, al kunnen meerdere dieren samenkomen op voedselrijke plekken of rustplaatsen. Zowel overdag als 's nachts actief en rust vaak gedeeltelijk ingegraven in het zand; gebruikt de staartstekel uitsluitend defensief wanneer bedreigd.
Observatiezones
Zandvlaktes, zeegrasvelden, ondiepe rifranden, lagunes, mangrovegeulen en beschutte kustbaaien.
Voedsel
Voedt zich voornamelijk met bodembewonende ongewervelden, waaronder schaaldieren, weekdieren en wormen, en eet ook kleine beenvissen.
Voortplanting
Levendbarend
Herkenningskenmerken
Grote ruitvormige schijf, bruin tot olijfbruin aan de bovenzijde en bleek tot wit aan de onderzijde. De lange zweepachtige staart draagt gewoonlijk een of meer gekartelde giftige stekels nabij de basis.
Vergelijkbare soorten
Kan worden verward met de kleinere Atlantische pijlstaartrog (Hypanus sabinus), die meestal een rondere schijf heeft en aanzienlijk kleiner blijft. De Caribische zweepstaartrog (Styracura schmardae) is doorgaans ovaler en kan lichte vlekken hebben.
Benaderingsregels
Observeer rustig vanaf enkele meters afstand, blijf laag en blokkeer de vluchtroute niet. Raak de rog nooit aan, jaag hem niet op, ga er niet op staan en hanteer hem niet; blijf ruim uit de buurt van de staart. Vermijd herhaald direct flitslicht en voer of lok roggen nooit met aas.
Bescherming
IUCN-Rode Lijst-status: niet bedreigd (LC). Ook waar de soort niet specifiek beschermd is, moeten verstoring, hantering, voederen en verzamelen worden vermeden en dient verantwoord kusthabitatbeheer te worden ondersteund.
