Het vlees wordt gegeten en de vinnen worden verhandeld, maar consumptie wordt niet aanbevolen omdat de soort Bedreigd is; grote haaien kunnen ook verhoogde kwikgehalten bevatten.
Culinaire kwaliteit / 5
3
Gevarenniveau
Voorzichtigheid
Gebruikelijke observatiediepte
20–150 m
Levensduur (jaren)
29
Gedrag
Meestal solitair of in kleine groepen gezien. Een snelle, actieve pelagische haai die diepe verticale verplaatsingen kan maken en doorgaans schuw is tegenover duikers. Hij gebruikt zijn uitzonderlijk lange staart om scholen prooidieren te slaan en te verdoven.
Observatiezones
Blauw water, onderzeese bergen, buitenrifhellingen, offshore-pinnakels en steile eilandwanden.
Voedsel
Vooral kleine scholen vormende beenvissen, met name sardines, ansjovis en makreel, plus pijlinktvissen en andere koppotigen.
Voortplanting
Ovovivipaar
Herkenningskenmerken
Slanke haai met een zeer lange, zweepvormige bovenlob van de staart, bijna even lang als het lichaam. De rug is donker blauwgrijs tot paarsachtig, de onderzijde is wit en de ogen zijn relatief klein vergeleken met die van de grootoogvoshaai.
Vergelijkbare soorten
Hij kan worden verward met de gewone voshaai (Alopias vulpinus) en de grootoogvoshaai (Alopias superciliosus). De grootoogvoshaai heeft opvallend grote ogen die tot op de bovenzijde van de kop reiken en diepe groeven erboven. De gewone voshaai is doorgaans meer gebonden aan gematigde wateren en heeft een ander wit kleurpatroon rond de borstvinnen.
Benaderingsregels
Observeer rustig vanaf een respectvolle afstand en laat de haai zelf zijn route kiezen. Niet achtervolgen, aanraken, de doorgang blokkeren, aas gebruiken, voeren of flitsfotografie toepassen. Blijf uit de buurt van de lange staart en omsingel het dier niet.
Bescherming
Wereldwijd beoordeeld als Bedreigd op de IUCN Rode Lijst. De internationale handel in soorten van het geslacht Alopias wordt gereguleerd via CITES-bijlage II; steun de handel in vlees of vinnen niet.
