Eetbaar, maar consumptie van grote rifvissen kan een risico op ciguatera opleveren. Eet geen grote exemplaren uit gebieden waar ciguatera voorkomt.
Culinaire kwaliteit / 5
3
Gevarenniveau
Voorzichtigheid
Gebruikelijke observatiediepte
10–50 m
Gedrag
Wordt meestal alleen of in paren gezien; juvenielen kunnen in kleine groepjes voorkomen. Overdag actief op het rif en zwemt vaak gestaag in open water vlak bij het rif.
Observatiezones
Buitenriffen, rifwanden, geulen, koraallagunes en blauw water langs de rifrand.
Voedsel
Voedt zich voornamelijk met bodembewonende algen, waaronder grotere bruine algen, en eet ook enig zoöplankton.
Voortplanting
Eierleggend
Herkenningskenmerken
Grote, zijdelings afgeplatte grijsbruine doktersvis met blauwe koptekeningen, een oranje zone rond de scherpe stekels op de staartwortel en een liervormige staart. Grote volwassen dieren ontwikkelen een naar voren gerichte hoorn op het voorhoofd.
Vergelijkbare soorten
Wordt het gemakkelijkst verward met de Pacifische oranje-doornige neusdoktersvis, Naso lituratus. Naso elegans komt voor in de Indische Oceaan; het verspreidingsgebied is het betrouwbaarste onderscheid waar de soorten niet overlappen. Andere Naso-soorten missen dezelfde combinatie van oranje stekels op de staartwortel en koptekening.
Benaderingsregels
Benader langzaam van opzij, houd een respectvolle afstand en blokkeer de zwemroute niet. Raak het dier niet aan en hanteer het niet: de scherpe stekels op de staartwortel kunnen snijwonden veroorzaken. Vermijd flitslicht van dichtbij en voer wilde dieren nooit.
Bescherming
Wereldwijd beoordeeld als niet bedreigd op de IUCN-Rode Lijst. Geen CITES-notering bekend. Rifhabitats moeten desondanks worden beschermd tegen aantasting en verzameldruk.
