Eetbaar en gewaardeerd als consumptievis, maar grote rifroofdieren kunnen ciguateratoxinen bevatten. Eet alleen vis uit betrouwbare, gecontroleerde bronnen; koken vernietigt ciguateratoxinen niet.
Culinaire kwaliteit / 5
4
Gevarenniveau
Ongevaarlijk
Gebruikelijke observatiediepte
5–60 m
Gedrag
Meestal solitair en sterk gebonden aan een vast gebied op het rif. Het is een territoriale hinderlaagjager die nabij beschutting rust en vooral actief is rond zonsopgang, zonsondergang en 's nachts. Volwassen dieren kunnen samenkomen om te paaien.
Observatiezones
Rifhellingen, koraaltuinen, geulen, lagunes, rotsriffen, richels, spleten en overhangen; soms op diepere riffen.
Voedsel
Carnivoor. Voedt zich hoofdzakelijk met vissen, vooral kleinere rifvissen, en eet ook schaaldieren zoals krabben en garnalen.
Voortplanting
Eierleggend
Herkenningskenmerken
Stevige baarsachtige met een afgeronde staartvin en een rood tot oranjerood lichaam dat dicht bedekt is met kleine helderblauwe stippen. Ook op kop en vinnen bevinden zich blauwe markeringen; het lichaam is doorgaans gelijkmatiger rood dan dat van veel vergelijkbare baarzen.
Vergelijkbare soorten
Kan worden verward met andere gevlekte Indo-Pacifische baarzen, vooral Cephalopholis cyanostigma en Plectropomus leopardus. C. miniata is doorgaans stevig gebouwd en overwegend oranjerood met talrijke kleine blauwe stippen; P. leopardus is slanker en langgerekter, terwijl C. cyanostigma vaak minder gelijkmatig rood is en opvallendere blauwe vinranden heeft.
Benaderingsregels
Benader het dier langzaam en rustig, zonder de vluchtroute te blokkeren of het rif aan te raken. Houd een respectvolle afstand van ongeveer 2–3 m, drijf het niet in een hoek en raak het niet aan, vermijd herhaald flitsen van dichtbij en voer het nooit.
Bescherming
Wereldwijd beoordeeld als „niet bedreigd” op de Rode Lijst van de IUCN. De soort kan echter lokaal afnemen door rifvisserij en vangst; volg de regels van beschermde mariene gebieden en kies verantwoord verkregen zeevruchten.
