Westelijke Atlantische Oceaan, van Florida tot Brazilië
Beschermingsstatus
Niet bedreigd
Consumptie
Eetbaar en in delen van het verspreidingsgebied bevist. Het vlees wordt doorgaans als goed beschouwd, maar volg lokale adviezen over voedselveiligheid, vooral wegens het risico op ciguatera bij tropische rifvissen.
Culinaire kwaliteit / 5
3
Gevarenniveau
Ongevaarlijk
Gebruikelijke observatiediepte
3–30 m
Gedrag
Wordt meestal alleen, in paren of in kleine losse groepen gezien. Hij doorzoekt actief het sediment met de gevoelige kindraden, vooral overdag, en kan snel van kleurpatroon veranderen.
Observatiezones
Rif, rifvlakte, lagune, puinzone, zand en randen van zeegrasvelden.
Voedsel
Bodemgebonden ongewervelden, vooral schaaldieren, wormen, weekdieren, stekelhuidigen en andere kleine dieren die in zand of puin worden opgespoord.
Voortplanting
Eierleggend
Herkenningskenmerken
Een grote geitvis met twee gescheiden rugvinnen en een paar lange witte kindraden. De kleur is variabel, maar het kenmerkende patroon omvat vaak een donkere streep op de flank en een duidelijke donkere vlek bij de staartwortel.
Vergelijkbare soorten
Kan worden verward met andere Parupeneus-geitvissen, vooral de geelzadelgeitvis (Parupeneus cyclostomus) en de veelbandgeitvis (Parupeneus multifasciatus). De combinatie van een streep op de flank en een donkere vlek op de staartwortel, samen met het variabele kleurpatroon, helpt P. barberinus te onderscheiden.
Benaderingsregels
Nader langzaam en houd ten minste 2–3 m afstand. Blokkeer zijn foerageerroute niet en woel geen sediment op. Niet aanraken, achtervolgen, voeren of hanteren; gebruik flitslicht spaarzaam en nooit herhaaldelijk van dichtbij.
Bescherming
Op de Rode Lijst van de IUCN aangemerkt als niet bedreigd. Niet opgenomen in de CITES-bijlagen. Algemene bescherming bestaat uit het behoud van gezonde rif- en lagunehabitats en duurzame visserijpraktijken waar de soort wordt bevist.
