Typisch te vinden in rotsachtige of koraalrifomgevingen.
Verspreiding
Te vinden in de indo-pacifische regio.
Beschermingsstatus
Niet bedreigd
Consumptie
In principe eetbaar, maar het hanteren is gevaarlijk door de giftige stekels van de rug-, aars- en buikvinnen. Alleen consumeren na zekere identificatie en zorgvuldige bereiding; culinair gebruik is beperkt.
Culinaire kwaliteit / 5
3
Gevarenniveau
Voorzichtigheid
Gebruikelijke observatiediepte
5–30 m
Gedrag
Meestal solitair en weinig mobiel. Overdag rust hij roerloos en gecamoufleerd, jaagt vanuit een hinderlaag en wordt actiever in de schemering en ’s nachts.
Observatiezones
Koraalrif, rotsrif, rifpuin, overhangen, spleten en met algen begroeide harde bodem.
Voedsel
Een vleesetende hinderlaagjager die voornamelijk kleine vissen en kreeftachtigen eet.
Voortplanting
Eierleggend
Herkenningskenmerken
Robuuste schorpioenvis met brede kop en zeer variabele gevlekte camouflage in bruin, crème, groenige of roodachtige tinten; opvallende huidflappen en kwastachtige cirri rond kop en ogen; grote bek en zichtbare giftige vinstekels.
Vergelijkbare soorten
Wordt vaak verward met andere Indo-Pacifische Scorpaenopsis-soorten, vooral de duivelse schorpioenvis (Scorpaenopsis diabolus) en Scorpaenopsis venosa. Kleur alleen is onbetrouwbaar; identificatie vraagt om nauwkeurig onderzoek van kopcirri, huidflappen, vintekening en andere diagnostische kenmerken.
Benaderingsregels
Observeer zonder het dier of de omringende bodem aan te raken en plaats uw handen niet in de buurt. Bewaar afstand, drijf het niet in het nauw, gebruik flitslicht spaarzaam en voer het nooit. De giftige stekels kunnen zelfs bij een roerloze vis zeer pijnlijke verwondingen veroorzaken.
Bescherming
Door de IUCN beoordeeld als ‘niet bedreigd’. Er is geen CITES-notering bekend. Algemene richtlijn: verzamel of verstoor het dier niet en volg de plaatselijke beschermingsregels.
