Te vinden op zandige en modderige bodems in ondiepe kustwateren.
Verspreiding
Te vinden in de oostelijke Noord-Atlantische Oceaan, van Noorwegen tot Marokko.
Beschermingsstatus
Niet bedreigd
Consumptie
Eetbaar, maar weinig gewaardeerd en van matige culinaire kwaliteit. Voorzichtig behandelen: de soort kan een sterke elektrische schok afgeven; terugzetten heeft de voorkeur.
Culinaire kwaliteit / 5
2
Gevarenniveau
Voorzichtigheid
Gebruikelijke observatiediepte
10–100 m
Gedrag
Meestal solitair en bodembewonend, overdag vaak stil liggend of gedeeltelijk ingegraven. Hij jaagt hoofdzakelijk 's nachts en gebruikt elektrische organen om prooien te vangen en zich te verdedigen.
Observatiezones
Zand, modder, zeegrasvelden, schelp- of detritusbodems en randen van rotsriffen; vooral in kustgebieden.
Voedsel
Vooral kleine bodembewonende vissen, daarnaast kreeftachtigen en andere benthische ongewervelden.
Voortplanting
Ovovivipaar
Herkenningskenmerken
Bijna ronde, dikke schijf, korte staart, gladde huid en opvallende ogen. De bovenzijde is bruin tot grijsbruin met onregelmatige donkere marmertekening; aan beide zijden van de kop liggen grote elektrische organen.
Vergelijkbare soorten
Kan worden verward met de oogsidderrog (Torpedo torpedo), die doorgaans vijf grote, opvallende blauwe oogvlekken op de rug heeft. De Atlantische sidderrog (Tetronarce nobiliana) is veel groter en gewoonlijk gelijkmatiger donker van kleur.
Benaderingsregels
Observeer op afstand zonder het dier aan te raken of de weg te blokkeren. Houd handen niet bij de kop of op de schijf, ook niet wanneer het roerloos lijkt; vermijd flitslicht van dichtbij, voer het niet en probeer het niet te verplaatsen.
Bescherming
Door de IUCN beoordeeld als niet bedreigd (LC). Niet opgenomen in CITES; beperk bijvangst en vermijd onnodig aanraken of verstoren.
