Typisch te vinden in ondiepe wateren, vaak tussen koraalriffen en rotsachtige substraten.
Verspreiding
Wijdverspreid in de Indopacifische regio.
Beschermingsstatus
Niet bedreigd
Consumptie
Eetbaar en soms gegeten, maar alleen met grote voorzichtigheid hanteren: de stekels van de rug-, aars- en buikvinnen zijn giftig. Rifvissen kunnen daarnaast, afhankelijk van de locatie, een risico op ciguatera vormen.
Culinaire kwaliteit / 5
3
Gevarenniveau
Gevaarlijk
Gebruikelijke observatiediepte
3–30 m
Gedrag
Meestal solitair, honkvast en overdag sterk gecamoufleerd. Hij wacht roerloos op prooi en is vooral 's nachts of bij weinig licht actief.
Observatiezones
Rif, rifhelling, lagune, rotsbodem, koraalpuin en zandplekken nabij rifstructuren.
Voedsel
Een hinderlaagjager die voornamelijk kleine vissen en kreeftachtigen eet, en soms andere kleine bodemongewervelden.
Voortplanting
Eierleggend
Herkenningskenmerken
Een stevige, sterk variabel gevlekte schorpioenvis met een relatief lange, puntige snuit, veel vlezige huidfranjes en uitsteeksels op de kop, een grote bek en giftige rugstekels. De kleur lijkt vaak op met algen, sponzen of puin bedekte rifbodem.
Vergelijkbare soorten
Wordt vaak verward met andere Indo-Pacifische Scorpaenopsis, vooral S. diabolus en S. venosa. Kleur en huidkwasten zijn variabel en op zichzelf onvoldoende; voor betrouwbare identificatie zijn de lange puntige snuit en gedetailleerde kenmerken van kopstekels, huiduitsteeksels en vinstralen nodig.
Benaderingsregels
Observeer zonder aan te raken of er recht boven te hangen. Houd handen, knieën en uitrusting weg van de vis en de bodem; de giftige stekels kunnen een pijnlijke verwonding veroorzaken. Bewaar een respectvolle afstand, vermijd herhaald flitsen en voer of verplaats het dier nooit.
Bescherming
Wereldwijd beoordeeld als „niet bedreigd” op de IUCN-Rode Lijst. Er is geen CITES-notering bekend. Bescherm rifhabitat en vermijd het verzamelen of verstoren van individuen.
