Rotsachtige kustriffen, velden met keien, rotsrichels en zeegrasvelden; schuilt vaak in spleten.
Verspreiding
Oostelijke Atlantische Oceaan van Portugal tot Marokko, met in delen van het verspreidingsgebied nabijgelegen Atlantische eilanden; wijdverspreid in de Middellandse Zee en aanwezig in de Zwarte Zee.
Beschermingsstatus
Niet bedreigd
Consumptie
Eetbaar en beschouwd als een vis van goede culinaire kwaliteit. Eet alleen exemplaren uit schoon water en volg lokale gezondheids- en visserijadviezen.
Culinaire kwaliteit / 5
4
Gevarenniveau
Ongevaarlijk
Gebruikelijke observatiediepte
3–30 m
Levensduur (jaren)
0
Gedrag
Meestal solitair of in kleine losse groepjes. Een dagactieve, bodembewonende lipvis die tussen rotsen en begroeiing naar voedsel zoekt; mannetjes kunnen in de voortplantingstijd territoria verdedigen.
Observatiezones
Rotsrif, keienhelling, zeegrasveld, rotswand, spleet en ondiep kustrif.
Voedsel
Vooral bodemongewervelden, waaronder kreeftachtigen, weekdieren, wormen en stekelhuidigen; eet soms ook kleine vissen.
Voortplanting
Eierleggend
Herkenningskenmerken
Stevige, langgerekte lipvis met dikke lippen en een lange doorlopende rugvin. Volwassen dieren zijn meestal donkerbruin tot olijfgroen, vaak met blauwige lijnen of vlekken op de kop en blauwige markeringen op schubben en vinnen.
Vergelijkbare soorten
Kan worden verward met de groene lipvis (Labrus viridis), die doorgaans groener is en een ander kop- en lichaamspatroon heeft. Hij kan ook lijken op kleinere Symphodus-lipvissen, maar Labrus merula is groter, steviger en heeft opvallend dikke lippen.
Benaderingsregels
Benader langzaam en blijf neutraal uitgetrimd nabij de bodem; drijf het dier niet in een spleet in het nauw. Houd voldoende afstand, vermijd herhaald flitsen van dichtbij en voer of raak de vis nooit aan.
Bescherming
Wereldwijd door de IUCN geclassificeerd als « niet bedreigd ». Er is geen CITES-vermelding bekend; plaatselijke beschermingsmaatregelen voor populaties of leefgebieden kunnen van toepassing zijn.
