Eetbaar en plaatselijk geconsumeerd, maar tropische rifvissen kunnen in sommige gebieden een risico op ciguateravergiftiging vormen, vooral grote exemplaren. Volg lokale gezondheidsadviezen.
Culinaire kwaliteit / 5
3
Gevarenniveau
Ongevaarlijk
Gebruikelijke observatiediepte
5–30 m
Levensduur (jaren)
13
Gedrag
Een overdag actieve grazer, die alleen, in paren of in losse foerageergroepen wordt gezien. Hij graast overdag op rifoppervlakken en schuilt 's nachts in de rifstructuur.
Observatiezones
Koraalrif, rifplaat, lagune, rifdoorgang, puinzone en buitenste rifhelling.
Voedsel
Voornamelijk benthische algen, waaronder turf- en koraalalgen, die van harde rifoppervlakken worden geschraapt of losgebeten; ook bijbehorend detritus wordt opgenomen.
Voortplanting
Eierleggend
Herkenningskenmerken
Een robuuste papegaaivis met vergroeide, snavelachtige tanden. Volwassen dieren zijn doorgaans blauwachtig tot groenachtig, met meerdere duidelijke verticale blauwe banden op de achterste lichaamshelft en geel-oranje markeringen rond de kop; de kleur varieert met geslacht en levensfase.
Vergelijkbare soorten
Kan worden verward met andere blauwgroene Scarus-papegaaivissen, vooral de gewone papegaaivis (Scarus psittacus) en vergelijkbare regionale soorten. Controleer de combinatie van duidelijke blauwe lichaamsbanden, koptekeningen, lichaamsvorm en locatie; kleur alleen is niet volledig betrouwbaar doordat levensfasen verschillen.
Benaderingsregels
Benader langzaam en rustig, blijf ten minste 2–3 m afstand houden en blokkeer zijn foerageerroute of vluchtweg niet. Raak hem niet aan, jaag hem niet op, voer hem niet en drijf hem niet in een hoek. Vermijd herhaald flitsen van dichtbij.
Bescherming
Geclassificeerd als niet bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN. De soort staat niet op de CITES-lijst. Er is geen algemene internationale handelsbeperking vermeld, maar rifhabitats en lokale populaties hebben baat bij verantwoordelijke visserij en rifbeschermingsmaatregelen.
